دهه ی شصتی. ..

مو خم روزگارم خرابه گلم

مزن زخم تازه و کهته ی دلم

د نایی نیارم مو بی گرده یم

دهه ی شصتیم مو که دل مرده یم

مو بدبخت و من دوره ای پا نهام

مو بوم اشتباه که مو تاوانشه دام

که بوم اشتباهش وری سادگیش

د ورکنده بی گور ایمانه پیش

د بدتر و بومو خمو مرده ییم

چه وابی که ایطو د بی گرده ییم

وری گرگ سهین و کس نیخرن

تیی روز روشن ایان ایدرن

وری کم بگو بوم ای رهنه ره

وری تا وچاله نیفتی و چه

د کم هی بگیمون که کر کورشیم

سیاوش و جمشید و یا آرشیم

چه فییی د داره که من ای تشیم

د نی آبرویی و چه دلخشیم

یه روزی چه زشت بی دزی و درو

چه وابی که ایسو د نیریم و رو

چه کردن که ای خاک بی ارزشه

جون خاک زرخیز خشه ایکشه

نهیتون و سر یک د خشت درو

حیا ورتکهسه نیابو پرو

نه من چپ امیی نه من راس راس

یو چل ساله سر یک و پر اختلاس

اغرتو د سه بی نفستو د نحس

چطوری بریمون د هر دو یه قهس

صیی آه و ناله رسی طی خدا

هنی فش بییمو و محمدرضا

با سپاس و تقدیم (خلمر)