کر بودار...

کر بودار تو بندیر چه ویسایه بیی

مزمت کر ندراری دل و کی دایه بیی

دله چلتیک نخوبی که گرک پر دلشه

یا و او کلغیه ی اشکهسه دلو زر چلشه

نخری او تو و چشمه ی که سراتش لجنه

د ننی پوزته برکه ی که قناتش لجنه

نکو دل خش و دیاقی من دل اشکهسیه

مث او ویر حواسی منه حوشا بهسیه

که خدا ویر تو دایه که وریسی بروی

نه بشینی و دو زونی دکلو غم بخری

کر بودار وری زی که تو زاده ی خردی

منه ری دیو جهالت مثه رستم د وری

مث ای قوم مکن مرده پرستی سر گور

غم دلشه ار نشوری نیخه وابی مرده شور

د نه دوره ی بگری هی د بوندی بزنی

در زندونله باید و قلم ورشخنی

تو وجی مشتله پر کرده بکن ویرته واز

تو که ایخی مرگ مردم چه فیی داره نماز

چه فیی داره بیفتی منه بند چپ و راس

مو که نشنفتمه تیسو بزنن یه گپ راس

همشو طهره یکن سی بله قربان د غتن

همشو فکر چپوین نه و فکر خم ختن

کر بودار وری ای چله هم اومه رسی

هر که ویرش و خشه نیسه کسی فکر کسی

تو بزن بنگ بلندی که جمابویه دو مال

بوریمون فکرمونه و بلندیه خیال

منه ای فکرله پیسهسه دریمون د ودر

منه حونه ی یه کتابی د خرد نیزنه پر

مجالتون خش ..

کی اسداله زمانی امیراباد(خلمر...)