کرده خره تاسم د دقش بلکه خدا دسشه دراره
شعری که نبو مرحمی سی دردله مردم تو نخونش
آمختیه ی کاسه ی دزله هو بکو وش نل د امونش
غر ایخره خش کاسه و من یک و د هی هارتریبون
دسمال و دهسل یه نفس چی هریه ی دار تریبون
کفتار و فیسی که د نی شیرله بیشه د شریبو
ول ایکنه قمپوز ولی هردمدون خش د کریبو
ای باغه وسوزی د بریین و هنی هم نمجابن
سیری د نیارن بسکه همکاریه ای باج خراجن
کردن و پخو مردله خوبو و د برنویه بلنده
ار خنده خلو هم بکنی ویچو کسی نیکنه خنده
کی اسداله زمانی امیراباد (خلمر)
برچسب:
نویسنده: آرین باقری